Trainingsstage Poggio All’Agnello (Italië)

 

Zondag 28 april 2019

 

Het is inmiddels 20.20 uur en er staat nog geen letter op papier. Voordat het spel Perudo op tafel komt dus nog even met de laptop op schoot om de belevenissen van de VZC’ers in Poggio All’Agnello aan het virtuele papier toe te vertrouwen.

Vanochtend was het best vroeg. De zwemmers werden om 06.45 uur aan het ontbijt verwacht. Tijdens de reservering van het badwater was het niet mogelijk om vandaag later dan 07.30 uur te beginnen. Geen idee waarom, want de gehele ochtend bleek er badwater genoeg te zijn. Zo ook konden wij niet na 16.00 uur in de middag trainen. Daarom stond onze middagtraining van 14.00 tot 16.00 uur gepland. Dagelijks staan er twee display’s bij het zwembad met daarop de baanindeling van de clubs die gebruik maken van het zwembad en de momenten dat er lege banen beschikbaar zijn voor de individuele baantjeszwemmers. Een vrij onoverzichtelijke geheel waar je met alleen wiskundig inzicht wijs uit kunt worden. Doordat het zondag was en er kennelijk weinig zwemteams op het resort aanwezig zijn, konden wij uit het overzicht opmaken dat er ook nog van 16.00 tot 18.00 uur 2 banen badwater beschikbaar moest zijn. Debby wist te regelen dat onze trainingstijd in de middag verplaatst werd naar 16.00 uur. Een welkome verplaatsing omdat daardoor de platte rust met minstens 1 uur verlengd kon worden. Die extra platte rust was zeker gewenst omdat voor bijna alle zwemsters twee trainingen van gemiddeld 7KM op het programma stonden.

Tussen zwemtraining en lunch werd door een deel van de zwemmers een krachttraining gedaan. De andere zwemmers werkten een landtraining met veel lenigheidsoefeningen af.

Gaandeweg de dag won de zon steeds meer aan kracht. Voor aanvang van de ochtendtraining moest de dauw nog van de secondeklok geveegd worden. Net als alle voorgaande ochtend werden de beide klokken aan de rand van het bad gelijkgezet. Op één of andere manier schijnt het zo te zijn dat in veel buitenlandse zwembaden de vaak analoge klokken niet gelijk lopen. Ook vorig jaar in Malaga moesten de secondeklokken aan de rand van het bad voor aanvang van iedere training gereset worden. Kennelijk hebben alleen Nederlandse zwemmers en zwemsters last van dat euvel want ik heb andere trainers nog niet aan de snoeren van die klokken zien knutselen. In Veenendaal gaat er ook wel eens wat mis met de secondeklokken, maar eigenlijk zijn we daar best wel verwend.

 

Petra, de gastvrouw van het restaurant, vraagt ons iedere dag hoe laat we willen ontbijten, lunchen en dineren. Prima hoor, maar onduidelijk is waarom we daar weken zo niet maanden geleden, per mail veel communicatie over gehad hebben en waar we bij aankomst in het resort een compleet overzicht op papier kregen. Italianen lijken overgeorganiseerd maar dus eigenlijk ook weer niet. Wel zo makkelijk. Zo kwamen we er ook achter dat de treinen in Italië helemaal niet volgens een dienstregeling rijden. Een treinreis plannen, een week of langer tevoren, lijkt een onmogelijke opgave. Wil je volgende week met de trein ergens naar toe, dan moet je een paar dagen voor vertrek nog maar eens zoeken. Grote kans dat er dan een trein rijdt, maar helemaal niet op het moment dat je eigenlijk weg zou willen. Ik stel me dan ook voor dat er geen enkele Italiaan is die dagelijks met de trein naar zijn werk gaat. Hij weet immers niet hoe laat de trein vertrekt en of er die dag wel een trein rijdt naar de locatie waar hij graag naartoe wil. Daar waar we in Nederland regelmatig last hebben van vertragingen hebben ze daar hier absoluut geen last van. Er is immers geen aankomsttijd bekend en dus komen alle treinen op tijd aan!

Vanmiddag nog even naar de Formule 1 en de wielerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik gekeken. Halverwege de Formule 1 race wisten we het al. Max Verstappen zou vierde worden en Matthieu van de Poel zat vandaag niet op de fiets en kon dus niet in Luik winnen. De zwemtraining stond op het punt van beginnen en daarom werd de andere sport gelaten voor wat die was.

Stiekem doken de zwemmers al om 15.30 uur het water in. De omvang van de te zwemmen programma’s varieerde van 6900 tot 7600M. Dan is het fijn dat aan de achterkant van de training nog wat tijd over is en andere teams niet op onze zwemmers hoeven te wachten. De volgende trainingsshift was immers vanaf 18.00 uur.

Volgens diverse weer-apps begint morgen de dag met wat regen. Gelukkig hebben we geen enkel vertrouwen in die apps want tot nog toe is er van alle voorspellingen nog maar weinig terecht gekomen. Wij gaan uit van wat we zien en voelen en dat is tot nog toe veel zon en over het algemeen een aangename temperatuur van tenminste 20 graden.

We zijn op de helft. Vijf dagen (bijna) voorbij, nog 5 dagen te gaan. We proberen vanaf nu te achterhalen hoe laat en welke trein we aanstaande vrijdag naar Pisa moeten nemen. We zijn er nog niet uit. We hopen de juiste trein te vinden en op tijd te zijn voor het vliegtuig. Mocht dat niet lukken, geen paniek, wij redden ons hier wel! Tot morgen.

 

Categorieën: Geen categorie