Trainingsstage Poggio All’Agnello (Italië)

 

Vrijdag 26 april 2019

 

Normaal (maar wat is normaal?), gaat op vrijdagen de wekker voor een flink aantal zwemmers, ouders en trainer zo rond de klok van 04.30/04.45 uur. In Veenendaal wordt er dan aansluitend getraind van 05.30 uur tot 07.00 uur of 07.30 uur. Hier in Italië liepen de wekkers tussen 07.00 en 07.30 uur af. Het ontbijt kon vanaf die tijd genoten worden. De zwemtraining vond immers pas plaats van 08.30 tot 10.30 uur. De temperatuur van zowel het zwemwater als de buitenlucht was goed. De zon liet zich af en toe van achter de wolken zien. Een aangename manier om de dag te beginnen met een zwemtraining van 5700M met daarin aandacht voor een aantal technische aspecten van de rugcrawl en een paar stevige lactaat productie sets. Die sets gingen de zwemmers best goed af.

Na de eerste zwemtraining van de vrijdag verplaatsen de zwemmers zich naar de gym waar de ene helft een krachttrainingsprogramma in de gym afwerkte en de andere helft stabiliteitsoefeningen in combinatie met wat krachtoefeningen in de buitenlucht deed. Een aantal ouders zochten het nabijgelegen strand van de ‘Baratti baai’ op.

Niek die, net als Robin en Eline, al wat eerder klaar was met de zwemtraining had toch net iets meer tijd nodig om zich aan te kleden en miste daardoor de aansluiting bij de groep meiden, waardoor hij de weg naar de gym niet vinden kon. Door middel van de moderne communicatiemiddelen, waar tegenwoordig iedereen over kan beschikken, werd Niek teruggevonden en kon hij zich aansluiten bij de groep. Om 12 uur trof iedereen elkaar weer bij de lunch.

Net als gisteren zochten de zwemmers na de lunch hun appartementen op om daar voor zo’n anderhalf uur het bed op te zoeken en ‘platte rust’ te nemen. Voor sommigen is dat nog een beetje onwennig. De zwemmers die al eerder aan een trainingsstage hebben deelgenomen weten dat het nemen van die rust noodzakelijk is om optimaal te kunnen trainen.

Tijdens de ‘platte rust’ van de zwemmers konden de ouders en trainers in het zwembad aan hun eigen conditie en zwemtechniek werken. De aanwezige zwemteam trainen bijna allemaal 2 keer op een dag. Een keer in de ochtend en een keer aan het einde van de middag of het begin van de avond. Daardoor is het zwembad iedere middag zo tussen 12.00 en 15.00 uur (grotendeels) leeg en kunnen de andere gasten van het complex hun baantjes trekken. Leo ligt steeds als eerste in het water. Waarschijnlijk heeft hij zich voorgenomen om de vruchten te plukken van deze tiendaagse om bij thuiskomst zijn concurrent triatleten de loef af te steken. Ook vanochtend, nog voor het ontbijt, had hij al de nodige kilometers gerend. Debby rende haar kilometers na het ontbijt en deed onderweg ook nog even de dorpsapotheek aan om voor Bridget iets te halen. Bridget had namelijk vanuit Nederland iets meegenomen maar was dat op dag 2 al kwijtgeraakt. Nog 8 dagen zonder zou uitlopen op een drama, zo verzekerde Bridget. Juist toen Debby met het nieuw aangekochte middel bij het zwembad arriveerde om aan de trainende Bridget triomfantelijk te tonen dat zij het middeltje gevonden had, deelde dochterlief mede: “Ik heb het al gevonden”. Grrrrrr.

De middagtraining  van 16.00 tot 18.00 uur werd in de volle zon afgewerkt. Betere omstandigheden kun je niet wensen. Alle gelegenheid om het nuttige met het aangename te verenigen. Je hebt tenslotte niet voor niets vier verschillende bikini’s meegenomen. Dan wil je die onder zeer zonnige omstandigheden dragen ook. Toch? De training werd afgesloten met een klein blokje synchroonzwemmen. Het resultaat daarvan is op Instagram (https://www.instagram.com/?hl=nl) te zien. Het eindresultaat van de training was 6300M. Samen met de meters van vanochtend toch weer 12KM. Wie heeft dat vandaag gelopen?

De vrijdag hier op Poggio All’Agnello is echt een ‘wisseldag’. Toen wij even na 6 uur het water verlieten was het bad leeg. Het leek er niet op dat andere teams nog gebruik gingen maken van het zwembad. Tijdens het diner waren wij langere tijd de enige eters. Daardoor kon Eelke alle aandacht van de ober krijgen. Mateo was zijn naam, zo zei hij. Waarschijnlijk heet hij gewoon Theo maar zo wil je in de huidige tijd toch niet meer genoemd worden!

Het was buiten nog zo lekker dat de ouders en trainers na het diner nog even een plekje in de zon zochten om daar aan de koffie of thee te gaan.

De dag zal ongetwijfeld afgesloten worden met één of meer rondjes van het spel Perudo. Een doodgewoon Mexicaans dobbelspel, stelt niets voor, maar is af en toe best hilarisch. Het spel kan je o.a. kopen in de betere speelgoedwinkels of op Bol.com. Maar dat terzijde.

 

Morgen wordt er alleen in de ochtenduren getraind. We hopen op weer net zo’n mooie zonnige en warme dag als vandaag. Dan proberen we de Middellandse Zee van dichtbij te bekijken. Volgens de berichten is het water van die zee nog lang niet op een aangename temperatuur. De echte kanjers zullen desondanks dan waarschijnlijk meer dan alleen natte voeten en knieën halen. Maar daar horen jullie morgen meer over.

 

 

Categorieën: Geen categorie