TS Malaga 2018 deel 6

Gistermiddag, vlak voor vertrek naar de middagtraining begon het in Malaga donker te worden, te onweren en te regenen. Het kwam niet met bakken uit de lucht maar de druppels waren net te talrijk om al op de fiets te springen.

Uiteindelijk kozen we er toch maar voor om te vertrekken. Bij de verblijfsaccommodatie Arunda hebben we allemaal de beschikking over een rode of blauwe mountainbike met tig versnellingen, vol-geveerd en spiksplinternieuw. Helaas weet nog steeds niemand hoeveel versnellingen er nu daadwerkelijk op die fietsen zitten. Het schakelmechanisme werkt bij geen enkele fiets helemaal naar behoren en kunnen al die extra veren alleen maar kapot.

De fietsen beschikken ook niet over een bel en voor- en achterspatborden/schermen. Het gemis van een bel is nog wel eens problematisch. We rijden wel over de weg maar toch ook heel vaak over trottoirs en door parken waar best veel voetgangers zijn. Zolang je de snelheid aanpast aan die voetgangers gaat iedereen rustig aan de kant en valt er geen onvertogen woord. Maar het is dus niet mogelijk door het gebruik van een fietsbel een onoplettende en in zijn telefoon gedoken wandelaar te waarschuwen. Een luide schreeuw is dan de oplossing.

Uiteindelijk vertrokken we dus toch op de fiets naar het zwembad. Het water wat nog van boven kwam was niet het probleem. Het water dat van onder kwam zorgde voor problemen. Hoewel het niet eens zo hard regende kon de riolering of afwatering het langs de asfaltwegen niet aan. Het gevolg was dat er vele plassen op de weg bleven staan. Op een fiets zonder achterspatbord is dat heel vervelend kunnen wij de lezeres verzekeren. De nog zo goed als nieuwe profielbanden van onze mountainbikes zorgden ervoor dat er voortdurende straal water richting onze billen spoot. Gevolg was dus al een natte broek voordat we het zwembad hadden bereikt.

Bij het zwembad aangekomen verwelkomde ons een zwerver met zijn zwarte hondje. De man had op het overdekte bordes voor de ingang van het zwembad, tijdelijk zijn intrek genomen. In het zwembad was het donker. Het zwembad sloot gisteren immers al om 15.00 uur. In de ochtend hadden we nog aan de vriendelijke receptioniste gevraagd of de nationale feestdag van 1 mei voor ons nog consequenties had. Wij hadden immers met de manager van het zwembad, Oscar. Afgesproken dat we konden trainen van 16.00 tot 18.00 uur. De receptioniste deelde dat wanneer iets met Oscar afgesproken was het ook zo was. Ja, ja.

Het zwembad was gesloten en leek gesloten te blijven. Wel heel bizar nu het net regende, wij al deels nat waren en een zonnig alternatief even niet voorhanden was. De bel aan de voorkant zat een beetje verstopt en op een niet zo logische plaats, maar uiteindelijk vonden we ‘m. Na langdurig bellen kwam er uit het donker een schoonmaakster. Zij had haar telefoon in de hand en was kennelijk aan het bellen. Met Oscar? Na een minuut of 5 opende die schoonmaakster voor ons de deur. We konden met 15 minuten vertraging aan onze zwemtraining beginnen. Het hele zwembad was voor ons en bleef voor ons. 10 Banen breed en 50M lang.

Na de training konden we droog naar huis rijden. De regen was gestopt en wanneer je de plassen wist te ontwijken kreeg je geen nat achterwerk.

Gisteravond werd er een keer geen ‘Wie is de Mol?’ opdracht gespeeld. De zwemmers (en ouders) waren een beetje moe.

De meeste zwemmers bezochten het naburige park om daar Pokemons te vangen!

Wel werd er een vragenronde gehouden. Voorafgaand aan die vragenronde konden vrijstellingen ingeleverd worden. De vragen diende dan wel alsnog gemaakt te worden maar men was wel verzekerd van een plaats in de volgende ronde. Deze keer zouden 3 maar liefst 7 spelers afvallen.

Opeens hadden bijna alle ouders een vrijstelling! De vrijestelling was een schelp, waarvan er velen op het strand van Malaga liggen, met daarin de tekst ‘VS WidM’.

Die ouders hadden de zwarte watervaste stift weten te bemachtigen, maar de spelleider had hen door. Hoewel zij hun uiterste best hadden gedaan, herkende de spelleider zijn eigen handschrift net niet. De vervalsers hadden daarnaast een kleinigheid over het hoofd gezien. De letters ‘i’ en ‘d’ waren namelijk het iets kleiner geschreven dan de letters ‘W’ en ‘M’.

Deze keer maar 4 vragen:

-Wat voor een kleur paddles heeft de Mol?

#grijs of zwart

#roze of oranje

#groen

# de Mol heeft geen paddles

-Hoeveel schnitzels at de Mol tijdens de lunch?

#geen

#1

#2

#meer dan 2

-Hoeveel eieren at de Mol tijdens het diner?

#geen

#1

#2

#meer dan 2

-Wie is de Mol?

Ondanks deze vrij simpele vragen had niemand alle antwoorden goed.

Na afloop van de vragenronde bleek dat er tijdens die vragenronde toch weer flink ‘gemold’ was. Van twee spelers was het account gehackt. Van één van deze spelers was dat al de tweede keer. De andere speler weet nog steeds niet dat hij gehackt werd. Resultaat was wel dat zij beiden behoorden tot de zeven afvallers.

Uit het spel zijn op dit moment Marion, Marko, Aline, Debby, Mieke, Lars en Kirsten.

Na deze desastreuze uitslag zochten alle zwemmers hun bed op. Het was een vermoeiende dag geweest. Het aftellen is begonnen. De ouders speelden nog een spelletje Perudo. Een Zuid-Amerikaans dobbelspel waar ook weer bluf, list en bedrog de boventoon voeren.

Vanochtend werd er erg goed getraind. Andere zwemteams zijn niet meer aanwezig zodat wij met gemak bezit konden nemen van 3 banen. Baan 7 voor Sander en Vincent die een training van 8km zwommen. De andere zwemmers in de banen 5 en 6.

Na afloop van de training werd de traditionele groepfoto aan de rand van het zwembad gemaakt.

Dit keer op het ereschavot dat van de wedstrijd van afgelopen zaterdag nog steeds op het perron van het zwembad stond.

Bij vertrek uit het zwembad wisten we niet wat we zagen. In en om het buitenbad liepen opeens een aantal mannen waarvan er een aantal bezig waren om alle troep die afgelopen weken in het buitenbad was gewaaid of gegooid te verwijderen. Zij wekten de indruk dat het buitenbad gereed gemaakt ging worden voor het zomerseizoen.

Helaas te laat voor ons. Zaterdag vertrekken we immers alweer naar huis. Wat gaan de dagen snel.

Vanmiddag heeft iedereen vrij. De zwemmers, trainers en ouders mogen zelf weten wat zij gaan doen. En wat gaan zwemmers dan doen. Juist! Pokemons vangen in het park en winkelen bij de Primark in Malaga.

Uiteindelijk zal iedereen wel op het strand belanden. Het is immers weer prima weer. Een strakblauwe lucht en een lekker warm zonnetje. Daarvoor zijn we ook naar het zuiden van Spanje gevlogen.

En vanavond weer een eliminatieronde van ‘Wie is de Mol?’.