TS Malaga 2018 deel 4

Vanochtend werd het zwembad wederom geopend door een bewaker. Wij waren weer de eerste actievelingen die het zwembad betraden. Op zondag gaat het zwembad pas om 09.00 uur open.

Aan het begin van de training konden we beschikken over alle banen. Later werden dat er minder. Het laatste half uur hielden we nog 3 banen over. Genoeg om de ca 7 KM training te volbrengen. 

Na de zwemtraining splitste de groep zich op. Een deel van de zwemmers begon aan de krachttrainingen. Het andere deel hield zich in een zaaltje bezig met een Swiss-bal. Balanceren op zo’n grote bal valt voor de meesten nog niet mee. 

Heen naar het zwembad rijden we steeds door de stad. Vanochtend was dat een eitje. Terug rijden we steeds over het fietspad langs de boulevard en het strand. Zo krijgen we toch een vakantiegevoel.

Vanmiddag werd er niet getraind. Een bezoek aan o.a. het centrum van Malaga stond op het programma. Vier teams vetrokken op de fiets en reden met een GPS-tracker naar het centrum van de stad. Onderweg hadden zij een aantal (foto) opdrachten te volbrengen.

Malaga heeft een prachtig historisch centrum. Via een o.a. een oude brug, lang geleden gerestaureerd met geld uit de Bundesrepubliek Deutschland, reden we naar de historische markthal. Daarvandaan moesten de teams met behulp van een, door Mieke, geschreven route naar de verzamel locatie. Daar bij de markthal ging het mis voor team 3. Eén van de aanwijzingen deugde van geen kanten. De aanwijzing die gevonden moest worden was er nog wel bij het uitzetten van de route, maar niet meer tijdens het uitvoeren van de fietsopdracht. De overige teams stonden onder aanvoering van één van de drie organisatoren/bedenkers van de fietstocht. Die wisten met hun teams natuurlijk feilloos de route naar het verzamelpunt te vinden. Denk maar niet dat het team, waar een organisator/bedenker ontbrak, even geholpen werd. Nee de andere teams lieten het verdwaalde team lekker aan hun lot over. Hoezo een Molactie?

Uiteindelijk bereikte ook het verdwaalde team de verzamelplaats. Daar stond slechts Richard het team op te wachten. De rest was al vertrokken naar boven werd gezegd. Naar boven….? Ja het pad over naar de Moorse vesting Alcazaba, op heuvel bij het centrum van Malaga.

Het was een pittige klim. Je zal toch, als vestingbewoner, in de 6 of 7 eeuw iedere dag je broodje bij de bakker in het centrum van Malaga hebben moeten halen. Boven op de heuvel, tussen de muren van de vesting hadden de zwemmers en ouders, die de toch afgemaakt hadden, een prachtig uitzicht over Malaga, de Middellandse zee en de haven die daartussen ligt.

Na het bezichtigen van het kleine museum in die vesting ging de ‘harde kern’ terug naar het verzamelpunt. De bedoeling was om daarna naar het Picasso Museum te gaan. Iedere zondag, vanaf 17.00 uur is dat museum gratis toegankelijk. Nou om 16.30 uur stond er al een enorm rij voor de ingang van dat museum. En dat waren zeker niet alleen Nederlanders.

Een half uur wachten in de toch wel brandende zon zagen we niet zo zitten. Het goede alternatief was het eten van een ijsje. Enkele tientallen meters verderop troffen we een ijswinkeltje waar 20 bakjes ijs besteld werden. image.png

Na het nuttigen van die overheerlijke ijsjes werd nog een bezoek gebracht aan het Romeinse theater. 

Toen het bijna 17.00 uur was werd wederom de wandeling naar het Picasso Museum aangevangen. Bij het museum bleek de rij voor de ingang enorm aangegroeid te zijn. Maar daar hadden we wat op gevonden. Na een minuut of 3 dralen voor de ingang, begon de rij in beweging te komen. Richard ging voorop en de rest sloot daar achteraan. Heel langzaam wist iedereen in het begin van de rij in te voegen. Boven aan de trap stagneerde het. Niemand begreep waarom. Dat kwam omdat er nog even geen zicht was op de voorzijde van de rij. Uiteindelijk bleek dat iedere bezoeker die gratis het museum in wilde toch een toegangskaartje bij de meer van de kassa moest halen. Er hoefde niets afgerekend te worden. Met dat kaartje kon je naar een mevrouw die 5 meter verderop stond. Zij scande het kaartje en daarna mocht je door naar museum. Goed voor de werkverschaffing toch?

In het museum werd duidelijk dat Picasso een ‘borstenman’ was. Zijn vroegere werk zag er toch anders uit dan het werk waarmee hij bekend geworden is. Een aantal zwemmers, bijna alle zwemmers, alle zwemmers hadden de werken allemaal snel gezien. Het halve uur hebben zij niet vol kunnen maken. 

Nadat ook Debby in het museum gevonden was kon iedereen weer terug naar de plaats waar de fietsen geparkeerd stonden. Voordat we naar het diner zouden gaan werd nog een bezoek gebracht aan het strand. Met de fiets lukte het om best wel ver het strand op te rijden. Net niet tot aan de waterlijn. De verharde strook hield op te bestaan en eindigden net achter een groep Duitse jongemannen. De schrijver van deze berichtjes liet zich daar van zijn fiets vallen om te kunnen genieten van het zand en de zon. Kennelijk zag die val er verontrustend uit en werd door die Duitse jongemannen direct hulp geboden. Vriendelijk lui die Duitsers. Toevallig kwamen op dat moment twee van die jongemannen uit de groep, aangewandeld met wat blikken bier. Direct kregen een aantal volwassen van ons ‘reisgezelschap’ een paar blikjes bier aangeboden. Die gingen er wel in.

Vervolgens raakten we in gesprek met die gasten. Het betrof een handbalploeg uit Hamburg. Zij waren de competitie ingegaan om te promoveren, maar waren ternauwernood aan degradatie ontsnapt. En dat feit vierden zij nu in Malaga. Die gasten waren oprecht geïnteresseerd in de reden van onze aanwezigheid in Malaga. 

Na zo’n klein uurtje strand ging de fietsreis terug naar Arunda. Via de haven, het havengebied en weer de boulevard kwamen wo omstreeks 19.30 uur terug in onze accommodatie. Vanavond zijn we de enige gasten. 

Tijdens het diner werd aan de teams gevraagd om de lijstjes met antwoorden, op de vragen die tijdens de fietstocht gevonden moesten worden, in te leveren. Van de vier teams wisten slechts 2 teams het lijstje over te dragen. De andere twee teams waren dat lijstje kwijt……..